Minsan kailangan nating sumuko dahil yun ang nararapat. Sinasabi nila pag sumuko ka daw talo ka… Pero ako hindi ako talo. Thankful ako dahil umibig ako sa kagaya nya, isang desente at mahilig mag-aral na babae. Hindi hinanakit ang nadarama ko ngayon bagkus isang pamamaalam na masaya. Sawang sawa na kasi ako, hindi man lang na-a-appreciate ang mga efforts ko. Mas binibigyan nya ang complements ang mga taong malalapit sa kanya (especially boys).

Sabagay sino ba naman ako?Isang hamak na bestfriend lang na umibig sa kanya..(di ba walang kwenta??)… Kaya matagal at ilang beses ko na itong pinag-isipan..I’LL PUT THIS TO AN END..para hindi na rin ako nasasaktan. Lagi na lang ee..

Si Baron ang classmate nya noong college yun ang mas binibigyan nya ng complements kahit noong una ayaw nya si Baron. Nakita ko na sa picture yun, kinuhanan nya mula sa kanyang digicam. Si Baron ang nagload sa kanya noon..OO nilodan ko rin sya. kaya nagdobledoble load nya noong araw na iyon. Badtrip…

Hindi ko na sya itetext, hindi ko na sya pupuntahan sa kanila, hindi ko na sya kakamustahin at kung anu-ano pa..ayoko na ring magkaroon ng connection sa kanya. Pagod na pagod na ako kahit alam nyang may gusto ako sa kanya pero wala pa ring nangyayari. Sa katunayan binura ko na ang cellphone number nya sa mobile ko. Pero kung sakaling kailangan nya tulong ko andun pa rin naman ako..hindi naman ako masamang tao… Para makamove on lang ako and open my heart to others, hindi lang naman sya ang babae sa mundong ito. Masmaraming deserving para sa akin.

Sakatunayan din, calendar ng bench ang nakalagay sa picture space ng wallet ko dati picture nya pero ayoko na.

Sana maintindihan nyo nararamdaman ko kasi mahirap ee…

Parang hindi nya tinetreasure yung friendship namin parang isang hangin lang ako sa kanya… Sinabihan nya ako one time sa text ng walang kwenta..pero hindi ko na dinamdam yun noon kaya hinayaan ko na lang sya…

I’m planning not to have any connections sa kanya..after a few months or years ano kayang mangyayari?? hindi na rin ako aattend ng mga reunions namin… ayoko rin syang makita… Sana magawa ko lahat ng ito… Tired of waiting ang loving her…

“Kahit isang pinakamagaling na College Professor hindi niya kayang turuan ang pusong magmahal” – elbloggero21

This is Need to be next to you by Leigh Nash.. This song is sooooo cute…

Favorite to ni Rachel, favorite ko rin toh…Nakakarelate ako sa kanta…

“oh I need to be next to you….”

“I need to share every breath with you”

“Right here with you is right here I belong…”

“I need to know I can see your smile each morning looking through your eyes each night..FOR THE REST OF MY LIFE…“

–> Kung ma-realize nya lang kung gaano ko sya kamahal edi sana wala ng problema…hmpf! Hindi mo nga kayang turuan ang isang puso na magmahal…

Kapag Fresh grad ka huwag ka ng mamili ng work, kung anung meron sunggab na agad… Opportunity yun brad!Kaya ako bago ko makuha ang trabahong ito halos sunog ang balat ko sa kakapunta sa mga corporate at ibang business establishments ayun walang nangyari.. pero nakakapagtataka…hindi ako natatanggap sa corporate pero sa Acad na tanggap ako..astig noh!… Hindi mo aakalain ang Fresh Grad na katulad ko ay magiging automatic na College Instructor at hindi naman sa pagmamayabang, halos ang mga kasabayan kong nag-apply ay may mga Masteral Units o Degree ako lang ang wala. Sabi ko nga sa sarili ko wala sa masteral yan, nasa pagtuturo yan…

Done with the Contract Signing, Now preparing for the subjects.

Hmpf! May problema nga ako e…ay! hindi pala problema challenge pala… I have two subjects na ituturo one is the Microsoft Visual Basic and the other one is the Microsoft Visual FoxPro.. Gamay ko ang Visual Basic but the other subject hindi. I used Visual Basic to construct my Thesis (and I’m proud ako lang gumawa ng thesis ko lalo na ang software… P.S. hindi ako nagpagawa sa iba o sa programmer..)… Problema ko ngayon si Visual FoxPro… Now I’m researching about that Language at balak kong bumili ng second hand na libro non sa isang kilalang book store. Then try to borrow books sa library. Hangga’t maaga nga e napag-aaralan ko na ito dahil hindi ko talaga gamay. well thats the major challenge for me as of now as a College Instructor…Atsaka I have to learn how to use FoxPro dahil yung mga ibang kumpanya ay they are using FoxPro… hmmm..Challenging na Challenging…

–> any one na may alam na tutorial site for MS FOXPro?? leave na lang a message…

Then my itay wants me to be an Engineer dahil magaling daw akong gumuhit pero I hate math, I hate numbers, I hate figures. Since nasa malayong lugar pa ang may available na Fine Arts na course e pinursige ko ang aking Education Course. Ayun… hanggang sa naka isang taon at biglang nagwarning si Scholarship, I passed one of the famous Government Scholarship sa bansa. They warned me na kung hindi ko igra-grant yun e maglalaho yun. I grant the scholarship kasi sayang naman – naipaskil na nga pangalan ko sa diyaryo hindi ko pa i-gra-grant ang opportunity, sayang naman. Then na-grant ko sya kaso kailangan kong lumipat ng ibang univ at mag shift ng course. Masaya naman ang aking paglipat… Feel ko naman yung course.

Almost 4 years akong nag-aral ng kursong iyon and now, I’m just waiting for my Graduation this coming last week ng buwan na ito. And also I’m excited with my college ring. While still waiting for my graduation syempre nag-aaplay ka ng mga magiging trabaho mo. I tried at nag-apply sa iba’t ibang kumpanya, nakarating sa Makati, sa Citi Bank Towers sa Yuchengco Tower, sa Gil Puyat, sa Glorietta, at kung saan saan pa. Alam ng katawan at puso mo kung saan ka talaga mapupuntang trabaho. Huwag mong pilitin ang sarili mo sa isang trabaho na alam mo na hindi mo kaya at ayaw mong gawin.

“Kaya pala ayaw ng corporate sa akin dahil gusto nila ako sa Academe”…

Hindi talaga natin masasabi kung saan tayo mapapapunta.

Now, I’m a college professor sa isang well known college dito sa laguna. I’m so proud to be part of the school. Hopefully, makapag start na ng work by June 2009. New challenges awaits me, mga pasaway na estudyante, pasaway na katrabaho, mga unexpected things at Handa na ako sa mga iyon.

I will no longer called “Kuya” but rather “Sir”… Isang tanda ng paggalang ng mga magiging estudyante ko. Masaya naman si Rachel noong binalita ko sa kanya na may work na ako, libre ko daw sya pagkasweldo ko (sa pangalawa at pangatlong sweldo na)–unang sweldo should be to the parents.

My plans sa unang araw ng pagtuturo (mga techniques!)?? Well it goes something like this…

1. Greet your students! (first impressions last)… Greet them ‘Good Morning’ or ‘Good Afternoon’ or ‘Good Evening’ kung may panggabing klase.

2. Introduce my self… A. My name – B. Kung ano yung course na kinuha ko noong college ako – C. The name of my former University – D. My Achievements/ Scholarships – D. My Age – E. My expectations.

3. Papakuha ko sila ng Yellow Pad (1/4) then they will write their Name, Course, Section, Subject, Cellphone Number (hindi para maging text mates), E-mail address (hindi para i-add sa FS), and their Expectations sa aking subject at sa akin syempre. Idagdag mo na yung expected grade or target grade nila for the subject.

4. Io-orient ko sila regarding with my house rules heto yun…

HOUSE RULES/ CLASSROOM RULES – (Baka sabihin nyo mahigpit ako)

1. No one is allowed to go outside kapag nagklaklase ako… (in case magpapaalam ng ayos sa akin)..Ok lang lumabas basta magpapaalam lang kung saan pupunta.

2. Bawal ang maingay syempre hindi maiiwasan to pero yung kaingayan dapat nasa lugar pero pagnagsasalita ako tatawagin ko yung pangalan ng nagiingay..(pangalan lang) – hindi galit na approach kundi pa joke effect.

3. I require notebooks dahil dyan ko mamomonitor sa kanila kung talagang nag-aaral sila. Kahit simpleng mumurahing notebook lang. Kasi the reason why I required notebook dahil pagkagraduate nila ng college hahanapin nila yung notes na iyan.

4. Ok lang ang late commers pero I consider na hindi ka dapat ma late dahil hindi nila maabutan yung ibang lectures . Nagpapapasok pa rin ako ng late, pero disadvantage nya dahil hindi nya naabutan yung lecture. Plus points sa akin ang mga hindi late. (mga plus 2 or 3 sa class standing…) Ayokong kunsintihin ang mga late. Gusto ko silang disiplinahin sa magandang paraan.

5. Mataas akong magbigay ng grades, kung talagang magaling ka why not 100%…hindi ko ipagkakaila ang 100%pinakamababa gusto ko ay 80% ..pero kung walang wala at hindi sya nageffort talaga e… ok na 74%… (naka-hang)..kung wala talaga as in..sige bahala na si batman…ayokong mangduktor ng grade…sila gumagwa ng grade nila ako taga record. Kaya hindi Study Hard kundi STUDY HARDER!!!

6. Laging makikinig yun lang gusto ko… at mag review ng magreview…

7. Madali akong magbigay ng exam..nasa notes mo na tutuklawin ka na lang.

8. I give bonus questions dahil baka yun pa magpataas ng grades nila.

9. I love class reporting dahil maprapractice natin ang confidence na lumabas.

10. Hindi ako bookish…I rather research to other books hindi ako nagste-stay sa isa lang.

11.I love reporting na merong projector at todo costume like long sleeves at slacks…well.. I love that… pero kung wala talaga ok lang un kahit semi formal..titingnan ko lang doon the way you report.

12. questions, comments ay pwedeng pumasok during discussions or after. Yung ibang prof gusto after..e masmaganda kung during dahil mas lalong hasa isip ng students.

13. Ayoko ng nakasimangot..gusto ko smile always…happy mode…hindi ako mataray na titser…gusto ko comedic lectures ko…hehehe

14. No cellphones allowed basta nakatago at nakasilent. Kung emergency then go outside…jejej

15. Grades, tungkol dun consult me then I will give you advice kung paano pa pataasin.

16. Kung kailangan ng tutorial willing ako..kung hindi naintindihan lecture ko…basta after class at free time ko.

17. Lagi kong uulitin lectures ko kasi paglaging redundant yung lectures (i mean) lagi mong sinasabi nasasaulo ng bata gusto ko yun..

18. Ayokong mambagsak dahil nakakaawa ang magulang pag ang anak ay bagsak… gusto ko pasado lahat as much as possible…pero kung tlagang lustayan ng pera ginagawa ng bata well…report to me , may tendency na bumagsak o ibagsak.

19. hindi ako namamahiya…talk to me after class…kasi masakit sa damdamin pag napapahiya ka sa loob ng klase…naranasan ko kaya yun..ayokong pagalitan ang estudyante o sigaw sigawan basta pagsabihan ng ayos…tanungin kung anung problema…

20. Clearance – I require only notebooks ..yun lang…notes…kahit magcheck pa ako ng notebook magdamag kaya ko… ayokonng pinapahirapan estudyante sa clearance..danas ko yan..mahirap ang habulan..

21. Assignments should be in notebook at computerized..matuto tayong sumunod sa technology…yung iba nga may format pa pero ako wala basta pagandahin mo…pero magbibigay rin ako ng format minsan not all the time.

22. Always use 1 whole in quizes, long quizes at kung may major exams…pag sobra punitin baka magamit pa sa susunod..

23. tumitingin ako sa galing ng estudyante sa pangkalahatang grades hindi during recitations lang…

24. laging may top 10 pag exams or quizes…hindi ko babanggitin ang mga bagsak…ayoko non..yung mga top notchers lang…personal kong ibibigay yung papel pag bagsak… then ask wat happenings?jejeje

25. haayyyssstt…daming rules…bahala na si batman…jolly akong teacher, pwede akong lapitan all the time…

26. mabait ako sa mabait pero pag inabuso kabaitan ko bakulaw na ako nun..jeje

Then after the house rules…

5. Magpapakilala sila isa’t isa…uuliratin ko buhay nila..hindi naman lahat yung mga common lang…

6. Discuss the course syllabus…

7. Assignments/ Research..

at higit sa lahat..

8. Respect sa sarili, Respect sa mga katrabaho, Respect sa Estudyante…

..Sa wakas College Professor na ako! Haayyysstt!!

…Students here I come!

READY…FIGHT…GO!!!!

Any way hindi mo sya masisisi dahil yung ang gusto nya… Pero kayang kaya mo naman baguhin kinaugalian nya pero dapat manguna ang magulang doon. Ang tanong?? Alam ba ng mga magulang nya kung nagloloko sya o hinde?

Anyways..bakit sa kanya umikot ang topic… (sa bagay sya ang nagsend ng message sa friendster ng org namin)… Ayoko lang pumatol sa mga kagaya nya baka sabihin ng iba bumaba ang lebel ko dahil lang sa kanya. Hinahayaan ko na lang dahil sabi nga..”Hindi maiintindihan ng taong makitid ang utak ang mga sinasabi ng taong maluwag ang utak”… Kaya yung taong maluwag ang utak ang dapat umintinde.

Syempre naalarma ako noon. Kaya ang ginawa ko naglinis ako ng fs friends ko..yung mga friends na hindi ko kilala tinanggal ko. Then ginawa kong private profile yung fs ko..pinalitan ko na rin ang aking picture to protect my integrity na rin.

Nakakaawa rin yung taong yun.. Gusto mong tulungan na hindi mo malaman kung paano dahil pinasasaringan ka ng masasamang salita. Kahit pa dati noong president pa ako ng org namin maraming nang iintriga sa amin dahil naiinggit sila dahil mas marami kami projects and activities na nagawa sa school at lahat ng iyon ay successful… Sabi ko sa mga bataan ko..

Never make patol to them. Kasi if you make patol wala happenings… Kaya stay silent mode and do our jobs na lang sa org. Syempre ako ang tinatawag nilang kuya kaya dapat manguna ka sa mga pinaguutos mo..pero hindi e..sa sobrang galiite mo sa kanila parang gusto mo na ring sugurin at bangasan ng bahagya sa panga.

Ang ginagawa ko i never talk to them na lang siguro pag may kailangan sila dun ko sila kakausapin kasi ayoko rin ng gulo. Hindi ako yung war freak boy sa kanto syempre hindi ako sanay. Lumaki ako sa isang alta syudad (talagang alta syudad ang term!) at alam ko kung paano umasta ng tama at nararapat.

Sabi ko sa sarili ko nung estudyante pa ako…”act as a professional, talk as a professional, walk as a professional and dress like a professional!”..kaya napagkakamalan akong propesor sa former university ko dahil minsan nagsusuot ako ng pormal. Wala namang masama sa pagsusuot ng ra-ged o emo style or rocker fashion. Fashion kasi sa ating sarili is the way we express our selves. Pero alam mo naman ang pag-iisip ng ibang tao, they only judge the person kung paano sila manamit. Doon naman sa mga nagdadamit ee… alam nating ganun nga mag-isip ang tao kaya bumagay din tayo sa ating isusuot ayon sa lugar na pupuntahan. Hindi naman pwedeng naka-rocker ka ee nasa simbahan ka..??hmmpppfff… give a little respect to our Creator – Our Lord Jesus Christ.

Heto lang mga dudes… “Ang Punong Laging Binabato ay Maraming Bunga”..

Jsut let it out…be true sa iyong sarili dahil yang pagiging totoo mo marami at malayo ang mapupuntahan mo.

Peace! Opinion ko yun and you should respect it!

Ginawa ko ang lahat ng paraan para mawala yung badtrip na tigidig na iyon.

Ginawa kong hilamusan ng ibat ibang sabon… pinahiran ko ng anti-acne creams at kung ano anu pa. Halos ikaskas ko na lang yung ilong ko sa aspalto para mawala ang tigidig, pero lalong papangit pagginasgas don…heheh

1 day before the graduation pictorial, humupa ang pagalburuto ng aking tig-hi-ya-wat. Parang bulkang mayon na huminahon. Pinagtatawanan na ako ng mga classmeyt ko nun. Sabi nila “Hala lagot ka may tighiyawat ka!..panu na picture mo..ang pangit non!” sabi ko ok lang..babawi ako sa college graduation kasi yun dapat ang maganda dahil kinakabit sa resume.

Eee… alam mo naman nung high school days ko wala budget ang school para sa mga high class pictorials na merong pangediting softwares. Ee.. ang kinuha nila ay ordinary photographer lang na pipilitin kang ngumiti hanggang sa makita ang gilagid at tartar mo sa ngipin. haha

Heto na nga ang araw ng pictorial, minomonitor ko ng tig-hi-ya-wat ko… wala na yung bukol pero nangitim kung tighiyawat, badtrip… kaya ang kinawa ko nanghiram ako ng salamin at polbo sa mga classmeyt kong babae…pinolbohan ko at ayun…pumuti ang gilid ng tighiyawat parang gumuhit lang yung polbo sa aking ilong ng maliit na bilog… Panget…kaya ang ginawa ko hanap ako ng make-up at ayun,,,wala pa rin epek…itim talaga…kaya ang ginawa ko…hinayaan ko na lang..BAHALA NA SI SUPERMAN…dadaanin ko na lang sa ngiti…

Pagkadevelop ng picture (wala na tighiyawat ko non..makinis na – back to normal) ayun mas napansin ang ngiti ko kesa sa picture… Sabi ko during pictorial gagayahin ko ngiti ni Rainier Castillo… (ah sed huhu ..haha…)…ayun tagumpay ang plano…pero medyo kita ang tigidig pero ok lang yun…It’s the smile that counts…

Ayun nakadisplay dito sa bahay yung hs grad pic ko…at mapapalitan na yan dahil College Grad Pic na…whooaaa….

Mukha akong tanga minsan sa salamin dahil ineensayo ko na kung paano ngumiti… Todo pakinis ako ng mukha ngayon para hindi mahirapan yung mageedit o baka hindi na nya iedit sa sobrang kinis ng mukha ko. …

Haha..kamusta na kaya college ring? Meron na kaya ako…Tapos na kayang gawin??

Sa aking pagbangon tiningnan ko si cellphone at unang bumungad sa aking mga mata ang aking personalized wallpaper — Ang picture ni Rachel.

Tiningnan ko ang aking cellphone baka nagtext sya sa akin o baka kailangan ng tulong. Hindi ko pinapatay ang cellphone ko kapag matutul;og na ako. Ang reason ko baka tumawag o magtext si Rachel sa kalagitnaan ng gabi ay mahihingian niya ako ng tulong at ako naman ay agad na reresponde (Red Alert lagi cellphone ko para sa kanya).

Ako’y bumangon na sa kama, inayos si kumot, si unan at naghanda na sa pag-alis. Kinuha ko ang bag ko na binili ko sa SM sa may Heart Stings. Isang cute na cute na bag at napaka ganda ng design nya. Galing yung pinangbili ko dun nung nagresource speaker ako sa aking former high school.

Kinuha ang ibang mga kailangan tulad ng resume’, pabango,Gel, alcohol, at kung anu-ano pa… Kinuha ko si towel at dumeretso na sa CR at naligo. Matagal akong maligo, isang oras at kalahati pag walang lakad o espesyal na okasyon pero pag panggala, may pasok o talagang nagmamadali mga 10 to 15 minutes tapos na ako.

Pagkatapos kong maligo, tingin agad kay cellphone baka nagtext si Rachel. Sa tuwing titinganan ko ang aking cellphone si Rachel lagi ang aking inaalala.Pagkatapos dumiretso na ako sa kwarto para magbihis, syempre kailangan semi-formal kasi exam lang naman yun hindi pa naman interview… tapos magsuot ng damit hinanap ko si leather shoes, ang leather shoes na hindi masira sira sa sobrang tibay. Ginamit ko pa sya noong nagtrabaho ako sa isang Chnese/Hong Kong restaurant in short (Chowking). Nagtrabaho ako doon bilang service crew for almost 2 months kasi summer job lang yun.

Then sinuot si leather at inayos na ang buhok at nagpabango at diretso sa kusina para kumain. Ang ulam?? piniritong pusit,tortang talong na may itlog at danggit… (tama ba spelling ng “Danggit”??) . Nagmamadali na akong kumain dahil mag-aalas-otso na. Pagkakain nilinis ang ngipin at naghugas ng kamay dali-dali ng umalis. Pagkasakay ko ng dyip papunta sa kumpanya iniisip ko pa rin si Rachel.

While travelling

Nagutom ulit ako nung nakita ko ang picture na ito. Fried Chicken at Proven..(Sarap)… Yung nakikita mong strap, yan yung strap ng bag ko na nabili ko sa SM nadali ng Camera ng cellphone.

Nag-enjoy naman ako sa mga tanawin habang naglalakbay. Medyo malayo sa aking balwarte ang pinuntahan ko.

Habang naglalakbay na iniisip ko pa rin sya kung ano na ang kanyang ginagawa. Syempre, Nursing student iniisip mo baka may klase o may duty sa isang ospital. Tinanong ko na rin sa sarili ko kung “bakit hindi ko kaya i-text?” ..Ang sagot ko dyan, hindi magrereply yun. Ilang beses ko na syang tinetext kung kamusta na sya pero ni isang katiting na letrang “K” sa text ay wala.

Nakarating na ako sa kumpanyang pag-e-examan ko. Magarbo ang lugar. Inglesera ang receptionist.. (Syempre kailangan!)…Almost total security ang lugar. Kinuha si ID at pumunta na ako doon sa kumpanyang pa-eexaman ko. Well, bumungd pa sa akin ang isang receptionist, (Hindi Inglesera!)…at maya maya bumungad sa akin ang mukang siopao na intsik at nagsasalita na ng Ingles sa akin. Sa dala ng kayabangan ng Intsik na lalaking iyon na tawagin natin sa pangalang “Boy Asado”, na-angasan ako sa kanya the way he looks to me, the way he talks, the way his gestures to me. sabi ko sa isip ko: “Ah! Pucha pare na-aangasan ako sayo. Tingnan natin magsalita ka ng Ingles makikipagsabayan ako sa iyo!” … Ang sabi ni Boy Asado sa akin.. “Excuse me, whats your name again? Are you scheduled for an examination today?” (with matching American accent na hindi mo maintindihan kung may halong Australlian Accent, medyo sablay pa accent nya di katulad na mga napapanood ko sa CNN. ) ang nasabi ko ay: “Yes, I have a scheduled exam today here in yaw company. I was called by your HR supervisor and she scheduled me for a pre-employment examination!.”  …sabi ni boy asado : “Okay wait for a while!” –> Supalpal si Boy Asado. Kala nya kasi hindi ko kayang makipagsabayan sa Ingles nya.Nilagyan ko nga ng British Accent Ingles ko. Nung college ako tinuruan din kami sa speech ng iba’t ibang accent at sabi ng titser ko praktisin ko daw ang british accent ko dahil excellent daw the way I speak…Pwede rin mauwi sa Australlian accent ang aking Ingles kung pagbubutihin ko raw…(Wow! Yabang ko nun!  Pinuri ako ng titser ko!)

Yabang umasta. Balak ko ngang lagyan ng pulang tuldok sa noo si Boy Asado dahil wala syang trade mark kung Asado ba sya o bola-bola. Baka malito ang mamimili nya. HAHAHA!

Pagkatapos kong painitin sa steamer si Boy Asado ay nagexam na ako. After kong magexam, sinabi niya sa akin na “Okay Sir, Just wait for our further announcement or call regarding with your application!” …”Okay Thank you” –> Sabi ko kay Boy Asado na may followup sa isipan na “Magahanda ka na ng Asado Sauce mo, may bibili na sa iyo”.Sabay labas sa kumpanyang iyon. ahahha.. Naooffend ako nun kay Boy Asado pero sabi ko bahal ka sa buhay mo kung mayabang kang mag-Ingles. Kasi yung ibang tao pag alam nila sa ibang tao na marunong silang mag-ingles ay gagamitin at gagamitin nila yun para magmayabang lang.

Hindi ako na Nose Bleed kay Boy Asado. Kaya ko ring makipagsabayan, purket pilipino ako hindi ko kaya…Nek Nek nya. Proud to be Pinoy ata ako!…

Pagkatapos sa examination, punta ako sa iba’t ibang lugar baka may job opportunity. Naglakad lang ako nung time na iyon.

Ang daan ng Death March

Grabe nilakad ko nun. Sobrang layo! Hindi ako sumakay na kahit anong pampasaherong sasakyan dahil gustong isa-isahin yung mga kumpanyang andun. At the same time excercise na rin.

I’m a former Boy Scout at Eagle Scout ako ang pinakamataas na Rank na makukuha ng isang Boy Scout sa buong mundo. Kahit ang ibang Presidente ng Amerika ay Eagle Scouts din. Halos umaakyat kami ng ilang bundok at tumatawid ng ilog gamit ang mga paa. Hayop naman ang survival, malupet ang survival namin nun, pinagabang kami sa palayan na punong puno ng putik at may Kalabaw na umihe at tumatae. Well, konting tiis lang nun dahil kundi dahil dun hindi ako ganito kadiskarte sa buhay.

At ang gamit kong sapatos….

Ang hindi masira-sirang leather shoes ko!

AYOS! patay si paa pag-uwi ko sa bahay. Ang pangit namang tingnan kung magaaplay ka e naka rubber shoes ka. Kaya semi-formal ang dating ko nung araw na iyon.

Habang naglalakad at nananakit na ang mga paa sabi ko na lang sa sarili ko na para kay Rachel ito at sa aking family. Hirap ah! Pero enjoy sa aking ginagawa. Marami kang matutunan.

Actually kailangan ko pa rin mag-apply ng trabaho kahit na may kumukuha sa aking Unibersidad para magturo sa kanila. Kailangan kong magtrabaho sa iba para mai-share ko sa aking mga estudyante yung pakiramdam na may trabaho sa ibang kumpanya.

Matapos maglakad na kalayo-layo at i-i-ka-ika na sa paglalakad. Sumakay na ako ng jeep papunta sa aking eskwelahan at doon magpahinga. Nang andun na sa aking eskwelahan, marami nanamang nang-iintriga sa akin. Marami kasing naiinggit sa akin sa school, ee kasi daw graduate na ako at sila’y nag the-thesis pa. Noong thesis days ko ako lang magisang gumawa sa thesis ko. Hindi ako nakigroup sa ibang classmates ko kasi ang dahilan ko..”Aasa lang sila sa akin”.

Alam kasi nila na mula sa unang thesis ko hanggang sa ika-apat ako lang mag-isa ang gumawa. Apat kasi ang thesis namin bago ka grumadweyt ng kolehiyo, Apat na karayom ang daraanan mo.

As usual hindi ko na lang pinapansin ang mga nang-iintriga, wala akong mapapala sa kanila. Just shut my mouth at patay malisya na lang.

Habang nagpapahinga, nagtext si Rachel. “Wow! Nagtext din sa wakas at sinabing”…—> Pahiram naman ng Bag mo. Kung ok lang sayo? Kung hindi ok lang.

Dali-dali akong nagreply. at tinext kong “Syempre pwede!Sige punta na ako dyan sa inyo” . Ilang oras lang ako nagpahinga at sumakay na ako jeep papunta sa kanila. Nang nakababa na. Lalakarin ko ulit ang ilang milya o kilometro na ata yun para makapunta sa bahay nila. Medyo malayo ang tahanan nila, pero ilang beses na akong pumunpunta sa kanila at sanay na ako. Sa sakit na iniinda ng aking paa at binti ay balewala na para lang sa kanya. Kahit i-i-k-ika  sa paglalakad at apektado ang mga paa sa malubak at mabatong daan ginawa ko para maipahiram ang bag na aking dala para sa kanya.

Pagkarating ko sa kanila hindi muna ako nag-ta-o po! …Naririnig ko kasi na nagpipicturan silang magpapamilya, syempre kakahiya naman paginistorbo ko pa kaya naghintay ako ng ilang minuto para matapos ang picturan nila at  para kumatok ng ayos.

Nang matapos na ay kumatok na ako at tinawag na ang kanyang pangalan. Sumalubong sa akin ang nanay nya at pinapasok at pinaupo ako sa kanilang upuan sa may balkonahe nila. Sabay lumabas na si Rachel at napangiti at kinilig ng bahagya.

“Oh, eto na yung Bag ko..hiramin mo na”…sabi ko kay Rachel.

“Sigurado ka, papahiram mo sa akin yan?” Sabi nya sa akin.

“OO… Hindi na pinagiisipan yun, basta para sayo.” Sabi ko…

“Talaga?? (Sabay ngumiti sya sa akin at sinabing) Salamat sobra”

Nagtataka lang ako kung saan nya gagamitin ang bag ko, kaya tinanong ko sya kung saan nya gagamitin sabi niya may retreat daw sila sa March 12- Thursday, gusto daw nya kasi bag ko. Inaarbor nya bag ko, sabi ko bibili ako pagunang sahod ko na, ibibili kita ng ganyan. Nag-aalala sya sa akin at tinanong kung naglakad lang daw ako papunta sa kanila. Gabi na kasi non at napaka delikado sa kanila lalo na pagnaglalakad ka lang. Eh yung nilakaran ko ay madilim at walang street lights. Sabi niya sa akin nahihiya sya sa akin kasi gabi na naglakad pa ako papunta sa kanila, tapos pauwi pa ako.

Ayaw niya akong pauwiin hanggat hindi ako nakakakain ng dinner sa kanila. Nahihiya kasi akong kumain sa kanila even though simula grade 4 kami doon na ako kumakain tuwing tanghali.

Tapos napansin ko may katext sya. Lagi kasing tumutunog at nag-va-vibrate ang kanyang cellphone. Maya-mayapa’y nagpaalam sa akin at nagpaload. Balik hawak agad si cellphone at tinext ang kanyang ka-text.

Tinanong ko kung sino ba ang kanyang ka-text. Sabi niya “Si Baron!”

What?? sabi ko sa isipan ko.. Sino si Baron?? Sabi ko sa kanya ..”Ah OK!”

Then may bigla syang nasabi..”Anu ba yan Baron nagpaload ako dahil sayo hindi ka naman magtetext”…Pumintig tenga ko… Bulong ko sa isip ko..”Anu raw?? ” Nagload sya dahil kay Baron at hinihintay nya ang text ni Baron!

Nalungkot ako. Bulong ko ulit sa isipan ko…Ang swerte naman ng Baron na iyon! Tinetext sya ni Rachel samantalang ako hindi man lang kamustahin sa text. Nung pumasok sya sa bahay nila, napaiyak ako ng bahagya.At ayokong mahalata nyang umiyak ako pinunasan ko agad luha ko. At sige tuloy pa rin sa pakikipagkwentuhan sa kanya. Hanggang sa nakakain na kami nasa isipan ko pa rin yung nasabi nya at katext nya pa rin si Baron. Hanggang sa pauwi na hinatid niya ako palabas, nagpasalamt ako sa nanay at tatay nya para sa pagkain at sa kanya. Nagpasalamt din sya sa akin personal at sa text.

Sa aking pag-uwi lumalakad ako habang umiiyak. Hanggang sa malungkot akong nakauwi sa bahay.

Bahagyang naging masaya dahil dumating na yung inorder kong sapatos. HAHA!

Haayyyssssttt… What a sacrifice! Gagawin mo talaga ang lahat para sa iyong minamahal. …

P.S.: Si Baron ay yung guy na nanliligaw kay Rachel ngayon. Pero hindi sya gusto ni Rachel dahil bente anyos si Baron at sya naman ay bente dos! …Pero hindi ako naniniwala kay Rachel na hindi sya magkakagusto sa lalaking iyon.

Ang teddy bear na binigay ko kay Rachel

Bago ko pa maibigay kay Rachel itong teddy bear na naibili ko sa SM sa may Bear Cuddler, ang pangalan na naibigay ko sa Teddy Bear na ito ay Brad James. Nag-search talaga ako sa internet kung anong bagay na pangalan sa teddy bear na ito at yun ang aking napili.

Nung pumunta ako kela Rachel naibigay ko sa kanya ito. Pinangalan naman nya itong “Bruno” mahilig si Rachel  magpangalan sa mga hayop at bagay bagay na nagsisimula sa letrang “B”. Pagkatapos nyang matanggap itong teddy bear na ito nilagay nya ito bilang key chain sa kanyang MP3 player. jejej…

Si Rachel ang aking Best Friend na babae. Since we we’re in Grade 4 – elementary naging best friend ko na siya. Lahat ng maikwento niya, secrets, mga napupusuan nya, mga paborito at kung anu-ano pa ay alam ko. Gragraduate na sya this March sa Course na BS Nursing sa isang well known Nursing School dito sa aming syudad.

Naiintidihan ko siya dahil sobrang busy ka talaga pag nursing student, maraming duties at kung anu-anong reports. Kaya minsan nagseselos ako sa mga ginagawa niya but ok lang sa akin yun marami pa namang time for the two of us.

Came was, tinext niya ako para bisitahin at magkaroon ng time para sa kanya. Pero umandar itong katamaran ko dahil ilang araw na rin akong walang time para sa aking family. Then, ni-replayan ko ang kanyang text, sabi ko hindi ako makakapunta dahil tinatamad ako at wala na akong time para sa aking pamilya. Nagalit na sya.  sa sobrang inis ko na rin, nasabayan ko ang kanyang galit dahil medyo badtrip din ako dahil marami akong pinoproblema. Nung nagsimula na yung galit naming dalawa marami na kaming nasabing masasakit tungkol sa isa’t isa.

After that, dumating si December 30, 2008 nagreunion na sila, hindi ako nakapunta sa reunion dahil nag-away kami. Ang huling text niya sa akin ay humihingi sya ng favor na huwag ko na daw syang itetext dahil sawang sawa na daw sya sa aking mga drama.  Nung nabasa ko yun, nilabasan ako ng malamig na pawis. Parang gumuho mundo ko nung sinabi niya iyon. Yung mga araw na iyon, nagsisisi na ako sa aking nagawa at nasabi sa kanya. Humingi ako ng tawad sa kanya nung huling text niya pero, mainit pa rin ang kanyang ulo sa akin.

Pinalipas ko ang mga araw at buwan hanggang sa hindi pa rin kami nagkakausap. Nabalitaan ko na lang na naging bf nya yung dati kong karibal sa kanya sa panliligaw. (Hindi ko na kailangan i-mention yung name)…Noong high school kami may gusto na ako sa kanya (alam kong mahirap umibig sa best friend mo, pero sya ang pinipintig ng puso ko hanggang ngayon). Mas nalungkot ako nung nalaman kong naging sila nung karibal ko (first boyfriend na yun) …

Tuwing gabi umiiyak na ako dahil sa kanya. Ayokong mawala friendship namin, at mahal na mahal ko din sya. Kahit ang alam lang nya na magkaibigan lang talaga kami at hanggang doon lang. Feeling ko girl friend ko sya dahil sya lang ang tanging babaeng binibigyan na kung anu-ano pag may okasyon (i mean yung laging binibigyan). Minsan nagseselos ako pag may pinagtatapat sya na may crush sya kay ganito at kay ganun. Nagseselos ako pagkinukwento nya na kumain daw sila ni ganito sa labas. Pero sinasabi ko na lang sa sarili ko na darating ang araw na kakain din tayo sa labas at magkakaroon ng mahabang time sa isa’t isa. Niyaya ko na ring syang kumain sa labas pero wala sya sa mood nung araw na iyon.

Turing nya sa aking best friend pero turing ko sa kanya hati sa dalawa: Best Friend at Girl Friend (girlfriend: pagnalaman niya guho na mundo ko). Kaya hanggang dun na lang ako. (Torpe ako…inaamin ko).

Dumating ang birthday niya… Meron akong regalo para sa kanya para sa mahalagang araw na iyon ng buhay nya. Nung araw na iyon itetext ko sya at babatiin, pero wala akong load, wala akong pera, at nagdadalawang isip ako kung babatiin ko sya dahil baka mag-away lang kami ulit. Pinalipas ko pa ang isang araw at yung araw na iyon nagkapera ako at nagload agad. Sya ang aking unang tinext at binati ng “Belated Happy Birthday”. Nagreplay sya… “Tnx” Pahiwatig na wala na syang galit sa akin. Tinext ko sya ulit at nag-sorry ako sa aking mga nasabi. Napatawad niya rin ako. Kinalimutan nya lahat ng iyon. Kinamusta ko sya kung kamusta na sila ng bf nya. Reply nya kalimutan ko na lang daw yun. Ramdam kong may problema na sya sa Boyfriend na. Gusto nya pumunta ako sa kanila nung araw ding iyon at agad – agad akong umo-o… sabi ko sa sarili ko hindi ko na palalagpasin ang araw na ito para magkaroon ng time para sa kanya. Dinala ko ang ireregalo ko sa kanya, isang teddy bear na binili ko sa SM sa Bear Cuddler. Habang papunta ako pinapatugtog ko sa aking cellphone ang kanta ng Silent Sanctuary na Rebound. Yung kantang yun ay paborito nya at yun rin ang pinadownload nya sa akin.

Nung nakarating na ako sa kanila. Nagkatinginan kami at ngumiti na sya sa akin. Nagsorry ako ng harapan at binati sya. Pinapasok nya ako at pinaupo at binigay ko na ang regalo ko sa kanya. Tinanong ko sya kung ano ang kanyang problema, iniinsist nya na wala, pero napapaluha na ang kanyang mga mata. Pinilit ko ng pinilit hanggang sa umiyak na at pinahiram ko ang aking panyo sa kanya. Pinagtapat niya na wala na sila nung unang Boyfriend nya. Siya ang unang nakipagbreak, dahil daw wala ng time ang Boyfriend nya sa kanya. Siya na mismo gumagawa ng paraan para makipaghiwalay sa Boyfriend niya. Nalungkot ako para sa kanya, pero pinalakas ko ang kanyang loob. Pinatawa muli sya para maibalik ang kanyang ngiti sa kanyang mukha.

Feeling ko ni-rebound ko sya at ni-rebound niya rin ako. Naibalik namin ang friendship namin, kasi syang naman dahil almost 12 years na kaming magbest friend mawawala lang dahil sa isang hindi pagkakaintindihan.

Yung teddy bear na binigay ko pinangalanan niyang “Bruno”. ang teddy bear na iyon ay may friendster pa!…astig nga ee…Bilang kapalit binigyan niya ako ng Grad Pic nya. Yung picture na iyon nasa Wallet ko. Yung lang ang picture na andun wala ng iba…

Happy ending ang nangyari at ayoko ng mag-away muli kami, mahirap sa gabi hindi ako makatulog dahil iniisip ko sya kung anung nangyari sa kanya.

Ganon ko sya kamahal kahit bestfriend tingin niya sa akin.